|
سه شنبه ، 7 آبان 1387 ، 08:31 |
|
اگر در گذشته جرياني پيگير و کاملن واقعي در زمينه ي نقد وجود داشت اين جريان اغلب به مقايسه و حتي تشبيه حوزه ي شعر به حوزه ي عرفان اکتفا کرد. اين جريان اولين بار نه تنها در مجلات پيشرو، بلکه در محافل دانشگاهي پديدار شد. شگفت آور است که اغلب الگوهاي از پيشگامان سمبوليسم(Loutre amont)شاعران جوان غنايي بويژه رمبو و لوتره آمون بوده اند؛ پيشگاماني که شاعران سال هاي پاياني قرن نوزده پيام شان را به طور سطحي بيان کرده بودند. |
|
ادامه مطلب...
|