خیلیها فقط فكر می كنند كه چغندر قند بالایی دارد و خوردن آن در فصل سرما به یك عادت دیرینه باز می گردد، در حالی كه مطالعات نشان دادهاند که این ماده غذایی فواید بسیاری دارد. به طوری كه در شب یلدای ایرانیان، لبوی داغ را نیز به عنوان یكی از مواد غذایی ارزشمند تهیه و میل می كردند.

از جمله فواید آن می توان به كنترل فشار خون بالا اشاره كرد به این ترتیب كه در هر 100 گرم از آن، 380 میلیگرم پتاسیم وجود دارد كه به كاهش فشار خون كمك می كند.

به علاوه، در هر 100 گرم از آن، 36 كالری انرژی وجود دارد و فولات و كاروتن آن نیز بالاست.

همانطور كه گفتیم فولات در لبو به مقدار فراوانی وجود دارد و در دوران بارداری به دلیل اهمیت این ماده مغذی خوردن این سبزی توصیه شده تا از بروز نواقص مادرزادی جلوگیری كند. از این رو، خوردن این سبزی در دوران بارداری یك عادت غذایی خوب به حساب می آید.

از طرف دیگر، مطالعات بسیاری نشان دادهاند كه رنگ ارغوانی چغندر به دلیل وجود تركیبی به نام بتاسیانین است كه خاصیت ضد سرطانی داشته و از بروز سرطانها به خصوص سرطان كولون جلوگیری می كند.

به علاوه، فیبر بالایی كه در این سبزی وجود دارد، كاهنده چربی خون شناخته شده، به طوری كه مطالعات نشان دادهاند، مصرف مرتب آن 30 درصد كلسترول و 40 درصد تریگلیسرید را كاهش می دهد و به میزان قابل توجهی افزایش دهنده كلسترول خوب است و به این ترتیب از ابتلا به بیماریهای قلبی جلوگیری می كند.

چغندر، فشار خون را كم میكند. محققان میگویند مصرف روزانه 500 میلیلیتر(حدود 2 لیوان) آب چغندر میتواند فشار خون را تا حد قابلتوجهی كاهش دهد. بیبیسی گزارش میدهد محققان دانشكده پزشكی لندن، این موضوع را از بررسی تعدادی از افراد سالم به دست آوردهاند و امیدوارند بررسیهای بیشتر، بتواند راهی كمعارضه و كمهزینه برای درمان بیماری پرفشاری خون پیشنهاد دهد. در مطالعه این محققان مشخص شده ماده مفیدی كه احتمالا مسئول چنین خاصیت باارزشی است، نوعی نیتریت باشد كه در برخی گیاهان خوراكی با برگهای سبز پررنگ و رنگی، وجود دارد.

پیش از این فایده انواع سبزیجات و میوهجات در كاهش میزان بروز انواع بیماریها از جمله سرطان، به خاطر وجود آنتیاكسیدانها، مشخص شده بود، اما این اولین بار است كه تأثیر نوع خاصی از آنها، در كاهش فشار خون مطرح میشود. بررسیها نشان داده است كه كاهش فشار خون بعد از خوردن آب چغندر، از یك ساعت بعد از مصرف آن شروع میشود و تا 4-3 ساعت بعد از آن به اوج میرسد و آثاری از آن حتی تا 24 ساعت بعد نیز باقی میماند. جزئیات این مطالعه در نشریه علمی پرفشاری خون منتشر شده است.

منبع : تبیان